Ta strona używa plików cookie w celach statystycznych oraz opcjonalnie do wyświetlania spersonalizowanych reklam. Kliknij zielony przycisk aby zamknąć ten komunikat:

Historia Mielęcina - krajobraz, geologia

Ilustrowana

HISTORIA MIELĘCINA

w zarysie

oprac. Artur Szymański

 


KRAJOBRAZ

Krajobraz okolic Mielęcina jest typowo polodowcowy, bardzo różnorodny (od nizinno-równinnego po górzysty). Występują tu liczne pasma pagórków moreny czołowej, przy czym w pobliżu Mielęcina znajdują się największe skupiska pagórków o największych wysokościach względnych na całym Pojezierzu Wałeckim.

Topniejący i wycofujący się lodowiec skandynawski pozostawił po sobie tylko skały, żwiry, piaski, namuły – te ostatnie najliczniejsze w okolicy rzeki Drawy.

Krajobraz polodowcowy Przekrój lodwca

Schemat krajobrazu polodowcowego i przekrój czoła lodowca

Przez to gleba w regionie Mielęcina jest lekka, piaszczysta, z nikłą ilością próchnicy – dominują tu gleby klasy III – V, w większości porośnięte suchymi borami składającymi się przede wszystkim z sosny z domieszką brzozy (i innymi drzewami pionierskimi mającymi niewielkie wymagania glebowe), lokalnie występują bardziej wymagające drzewa liściaste (przede wszystkim buk, sporadycznie dąb).

Warto zaznaczyć, że w regionie Mielęcina występuje świerk, znajdujący się daleko poza granicami swojego naturalnego występowania.

Wyjątkowo liczne jeziora i stawy wraz z pozostałymi elementami krajobrazu skłoniły geografów do wydzielenia z tego rejonu osobnej krainy geograficznej, którą nazwano Pojezierzem Wałeckim.

Mało znanym faktem jest, że liczba naturalnych zbiorników wodnych na obszarze Pojezierza Wałeckiego jest dużo większa, niż ilość jezior na Warmii i Mazurach razem wziętych...

Oprócz jezior i stawów kiedyś bardzo liczne były bagna i tereny podmokłe, jednakże na skutek prac melioracyjnych trwających przez całe wieki większość została osuszona i przekształcona w łąki i pola, a część zalesiona.


Gleba w Mielęcinie

 

Gleba w Mielęcinie
Gleby w Mielęcinie

Rzeczka CIESZYNKA

W pobliżu, na południe od Mielęcina źródła swoje ma rzeczka Cieszynka (nazwa przedwojenna: Desselfliess, Dessel, urzędowo zmieniona na Cieszynka w 1949 roku [Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości]).

Cieszynka jest niewielkim ciekiem wodnym o długości 25 km, jej średnia szerokość wynosi 4 m, a głębokość przeciętnie 0,6 - 0,8 m. W zakolach rzeki trafiają się tzw. „głęboczki” sięgające do 1,5 m.
Mniej więcej w połowie jej długości, w Człopie, rozpoczyna się szlak kajakowy, który przez 12 km prowadzi aż do jej ujścia do rzeki Płocicznej.

Przepiękny obszar źródliska został uznany za pomnik przyrody (Uchwała Nr XXII/179/2001 Rady Miejskiej w Człopie z dnia 26 września 2001 r. ws. uznania za pomniki przyrody (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2001 r. Nr 56, poz. 1666)).

Źródlisko Cieszynki Jedno ze źródełek Cieszynki

Źródlisko Cieszynki i jedno ze źródełek...

Rozporządzenie Ministra AP z 1949 r.
Rozporządzenie Ministra AP z 1949 r. w sprawie nadania nazwy Cieszynka

{slide=UCHWAŁA NR XXII/179/2001 - kliknij aby przeczytać fragment o Cieszynce}

UCHWAŁA NR XXII/179/2001

Rady Miejskiej w Człopie
z dnia 26 września 2001 r.

w sprawie uznania za pomniki przyrody.

(Szczecin, dnia 28 grudnia 2001 r.)

Na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 6 lit. a, art. 28 oraz art. 34 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 114, poz. 492; z 1992 r. Nr 54, poz. 254; z 1994 r. Nr 89, poz. 415; z 1995 r. Nr 147, poz. 713; z 1996 r. Nr 91, poz. 409, Nr 156, poz. 773; z 1997 r. Nr 14, poz. 72, Nr 43, poz. 272, Nr 54, poz. 349, Nr 88, poz. 554, Nr 133, poz. 885; z 1998 r. Nr 106, poz. 668; z 2001 r. Nr 13, poz. 21) Rada Miejska w Człopie uchwala, co następuje:

§ 1. Uznaje się ze względów naukowych, historyczno - pamiątkowych i krajobrazowych za pomniki przyrody niżej wymienione drzewa oraz źródła rzeki Cieszynki znajdujące się w gminie Człopa:

(…)

8. Źródlisko rzeki Cieszynki zlokalizowane w oddziałach leśnych 54 i 55, stanowiących działki geodezyjne 54L i 55L obrębu ewidencyjnego Drzonowo.

§ 2. W stosunku do wymienionych powyżej pomników przyrody wprowadza się następujące zakazy:

1) umyślnego niszczenia, uszkadzania i ścinania drzew lub ich części: gałęzi, liści, pąków, kory i korzeni,
2) wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu a w szczególności budowy budynków, budowli, obiektów małej architektury i tymczasowych obiektów budowlanych mogących mieć negatywny wpływ na obiekty chronione bądź spowodować degradację krajobrazu,
3) dokonywania zmian stosunków wodnych,
4) wysypywania, zakopywania i wylewania odpadów lub innych nieczystości, w tym wylewania gnojowicy,
5) uszkadzania i zanieczyszczania gleby.

§ 3. Wykonanie uchwały powierza się Zarządowi Miejskiemu.

§ 4. Uchwała wchodzi wżycie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Zachodniopomorskiego.

{/slide}

 

 

 

GEOLOGIA

Okolice Mielęcina praktycznie pozbawione są surowców naturalnych (pomijając piaski i żwiry), jedynie miejscami w dalszej odległości od wsi występują niewielkie złoża wapienia i rudy darniowej, która używana była przez wieki do wytopu słabej jakości żelaza.

To skrajne ubóstwo w surowce zrodziło legendę o powstaniu naszych okolic...

{slide=LEGENDA: JAK POWSTAŁO POJEZIERZE WAŁECKIE (kliknij tutaj aby przeczytać)}

Jak stare opowieści głoszą, kiedy Pan Bóg zakończył swe dzieło tworzenia ziemi i wprawił ją w ruch obrotowy, przyglądał się jej przez dłuższy czas.

Spojrzał na piękne góry i uśmiechnął się...

Popatrzył na oceany i również się uśmiechnął...

Później z troską pochylał się nad różnymi fragmentami kuli ziemskiej. Tu dołożył złoża węgla, tam siarki, tu rzucił szlachetne kamienie, tam sól, tu glebę tak żyzną, że rośliny mogły wspaniale rosnąć, tam jeszcze inne bogactwa natury.

Kiedy zaś Stwórca skierował wreszcie wzrok na nasze okolice – posmutniał...

Gleba tu była piaszczysta, teren pofałdowany, a zapas skarbów, którymi obdarzał ziemię już się wyczerpał!!!

Powstanie Pojezierza Wałeckiego

Zapłakał tedy Pan Bóg rzewnymi łzami, a łzy te, spadały na ziemię wałecką tworząc liczne, piękne jeziora, które do dziś dnia ozdabiają tutejszy krajobraz...

{/slide}

 

 

 

Mapa geologiczna okolic Mielęcina
Mapa geologiczna okolic Mielęcina (bez utworów czwartorzędowych)